As we all know the year ends with the last day of December. We celebrate the new one with great pomp. Everyone has big expectations. The New Year makes everyone happy and to hope to have success some of them in study and some in job. 2020 was not like that it brought many disasters fires ,floods , explosion of Lebanon, deadly virus, quarantine and many other bad things. Because of Covid-19 many people sufferd. Some of them managed to be cured but those people who had health problems unfortunately dead. There were more than 1 miliard dead people even little kids. In Autumn happend the most hurting thing for Armenians the war. The war was a big shock for everyone many victims, voundids, lose of the territories protected at the cost of blood. Some people even can’t find their relatives, their kids. Some of them are found but paralyzed. Some times I think that it’s better than losing.
I am proud of the soldiers who bravely stood on the border and fought. There were volunteers who went to defen the land, but fled in fear … They ran away and left the 18-19-year-old children there alone … It is unlikely that there will be an Armenian on the face of the earth who will be able to celebrate the arrival of 2021 with the same enthusiasm and joy as he did in previous years. And if they visit someone, it will be for condolences. Everyone is waiting with hope and faith before the end of the year that 2021 will be a relatively better and more successful year, but not everyone is going to accept it with open arms.
Month: January 2021
Օմար Խայամ
Պե՛տք է ապրել դեռ մեկուսի՛, մենավո՛ր,
Որ չքննեմ ձեր լավն ու վատն ամեն օր,
Որ նախ ինձնի՛ց, իմ հոգո՛ւց բան հասկանամ,
Հետո միայն դառնամ մարդկանց դատավոր:
Օմար Խայամն այս քառյակով ցանկանում է մեզ ասել,որ պետք չէ դատել մարդկանց երբ չգիտենք իրենց մասին և ավելի լավ է զբաղվել ինքնաճանանչմամբ։
Հովհաննես Թումանյանի Քառյակ
Լինե՜ր հեռու մի անկյուն,
Լինե՜ր մանկան արդար քուն,
Երազի մեջ երջանիկ,
Հաշտ ու խաղաղ մարդկություն։
Թումանյանի և Խայամի քառյակներում ես տեսնում եմ թե նմանություն և թե տարբերություն։երկուսն էլ ընդհանուր խոսում են աշխարհի ցավի ու դարդի ,նաև շեշտում են աշխարհի անարդար լինելու մասին։
Խայամն ավելի գրում է կյանքի փուչ լինելու և կյանքն վայելելու այս պահին։
Քառյակներից դուրս բերեք որևէ տող՝ ստեղծագործելու համար։
…ու վիշտն աշխարհում հենց քեզ համար է միայն ստեղծված։
Երբ աշխարհին նայենք այս աչքերով,դժվար է լինում ապրելը։Բայց հաճախ մտածում ենք որ 《ինչու՞ հենց ես,դա անարդար է》
@vsemneon Երբեմն գնում ենք դեպի հուսահատություն և երբեմն դեպի անտարբերություն ,և այդ ժամանակ է որ չենք կարող տեսնել իրականությունը։
Ռասուլ Յունան
Ռասուլ Յունանին ծանոթ եմ վաղուց և կարդացել եմ իր պատումները պարսկերենով։ Միշտ իր ստեղծագործությունները եղել են ինձ համար պատկերավոր։
Ռասուլ Յունանի բոլոր ստեղծագործությունները հավանեցի նաև հայերենի թարգմանած,բայց եթե պիտի մեկը առանձնացնեմ 《ոչինչ》 պատումը շատ ազդեցիկ էր։
Ոչինչ
Նրանք ձյունոտ մի օր բաժանվեցին միմյանցից:
Մեկը գնաց դեպի հյուսիս, իսկ մյուսը` դեպի հարավ:
Ձյունը ծածկեց նրանց ոտնահետքերը, ասես երբեք չէին եղել:
《ոչինչ》բանաստեղծությունից ազդված գրեցի այս տողերը
Լսում եմ մի ձայն
Զգում խոնավություն
Այտերս թաց են արդեն
Աղի արցունքներ
Թէ՞ հուշեր
Վսեմ Արզույան 