Պ.Բեդիրյան, «Բառերի խորհրդավոր աշխարհից»

Խաղաղությո՜ւն ձեզ
Սա ինչ-որ քարոզից քաղված խոսք չէ, այլ ողջույնի սովորական բանաձև։
Հովհաննես Թումանյանի «Քեֆ անողին քեֆ չի պակսիլ» հեքիաթում կարդում ենք. «Խաղաղություն ձեզ, ո՜վ ուրախ մարդիկ,- ողջունում է դերվիշն ու խոնարհոություն անում տան տիրոջը»։
Այսպես դեռ նախնադարյան ժամանակներից խաղաղության մաղթանքը մարդիկ որդեգրել են իբև ողջույնի բանաձև։ Քրիստոնեական եկեղեցին այն մտցրեց իր աղոթքների մեջ։ Գրաբարում դա հնչում էր այսպես՝ Խաղաղութիւն ընդ ձեզ կամ Խաղաղութիւն ամենեցուն («Խաղաղությունը ձեզ հետ», «Խաղաղություն բոլորին»), եվրոպական լեզուներում լատիներեն ձևակերպումով՝ pax vobiscum (պակս վո՜բիսկում) «Խաղաղութիւն ընդ ձեզ»։
Սակայն ինչո՞ւ միայն  քրիստոնյաները։
Արաբերենում կա մի բառ՝ սալա՜ամ, որ հոմանիշն է մեր խաղաղություն բառին։ Սրանով էլ հենց կազմված է մահմեդական աշխարհում ընդունված ողջույնի խոսքը՝ սալա՜ամ ալե՜յքում, որ բառացի նշանակում է «խաղաղություն ձեզ վրա»։
Մարդիկ իրար խաղաղություն են մաղթել ու մաղթում ոչ միայն հանդիպելիս, այլև հրաժեշտ տալիս՝ վերջին դեպքում ասելով. «Երթայ՜ք խաղաղությամբ»։ Արաբներն էլ նույն ձևով՝ «Մա՜ի-ս-սալա՜ամաթի» (խաղաղությամբ)։
Ընդհանրապես մահմեդական աշխարհում բարևի բանաձևումները բավական երկար են ու հարուստ։ Այդ մասին նույնիսկ անեկդոտ կա։ Իբր թե՝ մեկի տունը հրդեհ է ընկնում։ Հարևանը վազում է նրա շխատատեղին՝ լուր տալու։ Բայց չի կարող խախտել բարև տալու կանոնները։ Սկսում է երկար-բարակ ողջունել, հետո էլ թե՝ «Ինչ որ Աստված կամենա՝ բարի է, բայց իմացած եղիր, որ այս րոպեիս տունդ բոցերի մեջ է…»։
Ասում են, ժողովուրդ կա, որ ողջունում է լեզու հանելով, ուրիշը՝ քիթ քթի քսելով։ Հին Չինաստանում իրար բարևելիս ասել են՝ «Դու կերե՞լ ես», Պարսկաստանում՝ «Ուրա՜խ եղիր»։
Միջնադարյան Եվրոպայի վաճառականները, սակայն, գնման-վաճառման շուրջ համաձայնության գալով, իրար ձեռք են սեղմել ու ասել են մերսի այսինքն՝ «վաճառեցի» (բառը այժմ ֆրանսերենում նշանակում է «շնորհակալ եմ»)։ Եվ այդ ձեռքսեղմումը դարձել է հանդիպման ու բաժանման, բարևի ու հարգանքի, կամ պարզապես քաղաքավարական վերաբերմունքի նշան, որ տարածվել է նաև մեր մեջ։ Առանց, սակայն, դուրս մղելու առհավական (պապենական) խոսքերը՝
-Խաղաղությո՜ւն ձեզ։
-Երթա՜յք խաղաղությամբ…
Առաջադրանքներ
Քո կարծիքով ողջունելու ամենազվարճալի ձևը ո՞րն է՝ ըստ կարդացածդ նյութի։
Ի՞նչ ես կարծում, ինչո՞ւ են մի շարք ազգեր կարևորում խաղաղությունը։
Գրիր ինչ-որ, սովորական, խաղաղություն, եկեղեցին, իրար, միջնադարյան, ձեռքսեղմումը բառերի քերականական հատկանիշները։
Գտիր անդեմ բայերը, նշիր՝ որ դերբայն են, որոշիր դրանց խոնարհումը (ե-ա), կազմությունը (ածանց ունի՞, եթե ունի, ո՞րն է), սեռը։

Դերբայական դարձված։ Դերբայական դարձվածի պաշտոնը։ Դերբայական դարձվածի և երկրորդական նախադասության հոմանիշությունը։
Երկրորդական նախադասությունների փոխակերպումը դերբայական դարձվածի։


Առաջադրանք
Տրված նախադասություններում երկրորդական նախադասությունները վերածիր դերբայական դարձվածի (նպատակի պարագա —ինչո՞ւ, ի՞նչ նպատակով, հանգման խնդիր —ո՞ւմ, ինչի՞ն, ինչերի՞ն, պայմանի պարագա — ո՞ր դեպքում, ի՞նչ պայմանով, որոշիչ- ինչպիսի՞, ո՞ր, որքա՞ն)։
Անցնում եմ Երևանի հարավային թաղամասերից մեկով, որ բռնեմ Արարատյան դաշտի ճանապարհը։
Ես գիշերուզօր որոնումներ էի կատարում, որ մի հարմար աշխատանք գտնեմ։
Ծերունի ձկնորսը ուռկանը ծովը նետեց և սպասեց, որ ջրի մեջ ցանցը բացվի ու ձգվի։
Մենք նպատակ ունենք, որ պատերազմը վերջանալուց հետո զինաթափ անենք նրանց։
Եթե կորցնես մայրենին, կկորցնես և՛ քեզ, և՛ վարքը հայոց մեծերի, և՛ ապագան մեր ազգի։
Եվ նա կանի ամեն բան, եթե դու չկանքես։
Եթե չիրագործվեն մեր պահանջները, մենք կկռվենք մինչև վերջին շունչը։
Ծնվել է մի նոր ու խոշոր բանաստեղծ, որ նորովի է ընկալում Հայաստանը։
Գուցե դեռևս անհաղթահարելի խոչընդոտներ կան, որոնք անտեսանելի են մեզ։
Այո՛, սկսվեց մեծ ու ահռելի պատերազմ, որ ընդգրկել է գրեթե ողջ հողագունդը։

1֊ Լեզու հանելով ողջոունելը
2֊ Ինձ թվում է նրանք են կարեվորում խաղաղությունը որ շատ պատերազմներ են տեսել:
3֊ Ինչ֊որ. Դերանուն
Սովորական. Ածական
Խաղաղություն. Գոյական, եզակի, ուղղական հոլով
Եկաղեցին. Գոյական, եզակի , արտաքին հոլովում, ուղղական հոլով
Իրար. Փոխադարձ դերանուն
Միջնադարյան. Ածական
Ձեռքսեղմում. Գոյական, եզակի, ուղական հոլով
4֊ քաղված. Հարակատար դերբայ, ածանցավոր (վ), կրավորական
Մաղթել. Անորոշ դերբայ, պարզ, ներգործական
Ասելով. Անորաշ դերբայ, պարզ, ներգործական
Տալու. Ապակատար դերվայ, պարզ, ներգործական
Խախտել. Անորսշ դերբայ, պարզ, ներգործական
Ողջունել. Անորաշ դերբայ, պարզ, ներգործական
Հանելով. Անորոշ դերբայ, պարզ, ներգործական
Քսելով. Անորոշ դերբայ, պարզ, ներգործական
Գալով. Անորաշ դերբայ, պարզ, չեզոք
Մղելու. Ապակատար դերբայ, պարզ, ներգործական


1֊ Անցնում եմ Երևանիբհարաւային թաղամասերից մեկով, բռնելու Արարատյան դաշտի ճանապահը:
2֊ Ես գիշեր ու զոր որոնումներ էի կտարում, մի հարմար աշխատանք գտնելու:
3֊ Ծերունի ձկնորսը ուռկանը ծովը նետեցև սպասեցջրի մեջ ցանցը բացվելուն և ձգվելուն:
4֊ Մենք նպատակ ունենք պատերազմը վերջացնելուց հետո զինաթափելու նրանց:
5֊ Կորցնելով մայրենին կկորցնես և’ քեզ, և’ վարքը հայոց մեծերի, և’ ապագան մեր ազգի:
6֊ Եվ նա կանի ամեն բան քո չկանքելու պատճառով:
7֊ Չիրագործվելով մեր պահանջները, մենք կկռվենք մինչև վերջինշունչը:
8֊ Ծնվել է մի նոր ու խոշոր բանաստեղծ՝ նորովի ընկալելու Հայաստանը:
9֊ Գուցէ դեռևս անհաղթահարելի խոչընդոտներ կան՝ մեզ անտեսանելի:
10֊ Այո’, սկսվեց մեծբու ահռելի պատերազմ՝ ընդգրկելու գրեթե բոլոր հողագունդը:

Գործնական քերականություն

  1. Դո՛ւրս գրել ածականները. դրանցից երեքը գործածե՛լ
    նախադասություններում։
    Այս գետի ափին, այս ուռենու տակ
    Իմ մանկությունն է անցել երազուն,
    Խաղացել է նա գետում այս հստակ,
    Ոսկի է փնտրել այս տաք ավազում։
    Նա թառել է այս ծառերին դալար,
    Երկյուղով մտել այրերը այս մութ
    Ու կածաններում այս օձագալար
    Թափառել է նա մինչև մայրամուտ։
    Եվ իր ծիծաղի ալիքներն է ջինջ
    Տվել նա մի օր ջրերին այս խենթ,
    Որ ուրախ երգով տարել ամեն ինչ
    Ու, սակայն, ոչինչ չեն բերել էլ ետ։
    …Ամեն ինչ այստեղ նույնն է մնացել,
    Նույն ալիքներն են գալիս ու գնում,
    Եվ միայն ուռին ջրին կռացել,
    Մի ինչ-որ կորած բան է որոնում

Հստակ,֊ Նա գրելու հստակ ոճ ունի։

Ջինջ․֊ Ջինջ երկնքում ոչ մի ամպի կտոր չկա։

Ուրախ․֊ Ես սիրում եմ ուրախ ու ժպտացող մարդկանց։

2-Գտնե՛լ այն ածականները, որոնց գերադրական աստիճանը
–գույն մասնիկով չի կազմվում։
Բարձր, մեծ, տաք, նվազ, թանկ, լավ, ուժեղ, ազնիվ, զվարթ, խոշոր, հին,
բարակ, կոշտ, ուրախ, նոր, քաղցր։

Տաք, թանկ, զվարթ, բարակ, կոշտ, ուրախ։

3-Գրե՛լ տրված գոյականներից յուրաքանչյուրին բնորոշող
երեք ածական։
Նկար, այգի, ծաղիկ, գիրք, գորգ։

Նկար՝ գեղեցիկ, գրավիչ, հետաքրքիր։

Այգի՝ փարթամ, պղատու, ծառախիտ։

Ծաղիկ՝ սիրուն, կարմրագույն, հոտավետ։

Գիրք՜ հաստափոր, հետաքրքիր, նկարազարդ։

Գորգ՜ մեծ, թանկ, նախշազարդ։

4-Գտնե՛լ որակական ածականները. կազմե՛լ նախադասություններ՝
գործածելով դրանք:
Բարձր, մարմնագույն, աշակերտական, ամուրի, թունդ, լեռնային, բրդյա,
պղտոր, տխուր, վճարովի, ցածր, դեղին, ժլատ, նարնջագույն, պատանեկան,
ջրալի, դաշտային, թավշյա, ասվե, ուրախ, քաղցր, անվճար։

Մարմնագույն․֊ Հագուստը մարմնագույն է։

Լեռնային․֊ Հայաստանը լեռնային երկիր է։

Բրդյա․֊ բրդյա հագուստները տաք են պահում։

Ջրալի․֊ Կերակուրը ջրալի է ստացվել։

Դաշտային․֊ Դաշտային կլիման շատ եմ սիրում։

Թավշյա,֊ Հեղափոխությունը թավշյա էր։

Ասվե․֊ Ասվե գործվածքը շատ գեղեցիկ է։

5-Գտնե՛լ ածականները և դրանցով կազմել բառակապակցություններ:
Աղոտ, դերձակ, դժվարին, հոգատար, մանրահատակ, կավ, հաճարենի,
հյուսնություն, լսարան, հանգամանորեն, երկաթ, պողպատե, սնահավատ, դետալ,
գործունյա, բարեգութ, դաժան, ատլաս, չիթ, փայտե, կաղապար, շրջանակ, թղթե:

Աղոտ․֊ Ամեն բան աղոտ է երևում առավոտը կանուխ։

Հոգատար․֊ Մորից ավելի հոգատար ոչ ոք չկա։

Պողպատե․֊ Ղեկավարը պիտի պողպատե կամք ունենա։

Գործունյա,֊ գործունյա մարդիկ քուն ու դադար չունեն։

Բարեգութ,֊ Աստված բարեգութ է։

Դաժան․֊ Թնամին միշտ էլ դաժան է, երբ հաղթում է։

Փայտո,֊ Նա փայտե գտալով է ուտում։

Թղթե․֊ Նամակը կոչվում է թղթե կամուրջ։

Ի՞նչ սովորեցիր գեղարվեստական ոճի մասին։Ինչո՞ւ են երբեմն պետք լինում բարբառային կամ խոսակցական բառերը գեղարվեստական ստեղծագործության մեջ, բեր օրինակներ։
Ինչ է նշանակում «հեղինակ», «Հեղինակային իրավունք» ըստ այս հոդվածի։ Ինչպե՞ս է խախտվում Թումանյանի հեղինակային իրավունքը։
Տեսակետդ գրիր՝ կարելի՞ է ինչ-ինչ նկատառումներից ելնելուվ փոխել հեղինակի ստեղծածը։ Եթե այո՝ որ դեպքում և ինչպես պետք է վարվել, չխախտելու համար հեղինակի իրավունքը։

Գեղարվեստական ոճը ստեղծագործի առանձնահատուկ լեզու և ոճն է։Այդ կարող է կոտրել նորմերը,անգամ կարող է լինել 《ռամկական բառբառ》և դրանով պատկերային ոճ տալ գրվածքին ու հարստացնել այն։
Բառբառից կամ խոսակցական ոճից օգտելով հեղինակը հաճելի ու հարազատ է դարձնում իր ստեղծագործությունը և անձնական դարձնում,դա հեղինակի ոճն է ու նման է իր ստորագրության։
Օրինակ այս տողերում
֊դե հե’ր օրհնած, էտե’նց ասա,
Էդ բարկանալդ էլ ընչի՞ս ա։
Փող եմ տվել, վախտին կարի,
Թե չէ՝ ասա, էգուց արի։
Համ ասում ես համ չես կարում,
Այս տողերում և կա խոսակցական և պարսկերեն արմատ ունեցող բառեր։
Հեղինակը ոտանավորի, գրականության կամ արվեստի ստեղծողն է և նրա տերը, քանի որ ստեղծագործութիւնը հեղինակի սեփականությունն է չպիտի թոյլատրվի ոչ ոքու այն փոխել կամ կրճատել, դա հեղինակի իրավունքն է։
Իսկ Տեր֊Ղեվոնդյանը իրեն թոյլ է տվել կատարել այդ, նա կրճատել և փոփոխել ո բնագիրը 《գեղեցկացրել այն》 ըստ իր ճաշակի։
Պարագայաբար կարելի է փոփոխություններ կատարել երբ օրինակ ոճը կամ բառբառը անհասկանալի է, կամ լեզուն շատ հին է դա հասկանալի դառձնելու համար, երբեմն փոփոխություններ է տրւում ելնելով ժամանակակից հոգեբանական հառաջադիմության և վիճակից։
Մեր մանկական հեքիաթները մեծմասամբ կրել են այդ փոփոխությունները և դաժան վերջավորությունները փոխվել կամ կրճատվել են։
Ինձ թվում է այդպիսի դեպքերում պետք է շեշտել որ բնագիրը փոփոխության է ենթարկված…

Հովհաննես Թումանյան

Վերջացա՜վ…
Կյանքս մաշվեց, վերջացա՜վ.
Ինչ հույս արիփուչ ելավ, Ինչ խնդություն վերջը ցա՜վ։

1 _հուսահատություն կյանքի հանդեպ,և այս թվականին արևմտահայաստանն էլ վատ վիճակա վատ է ազդել և էլ ոչինչ իրեն չեր կարող ուրախություն պատճարեր։

Ա՛նց կացա՜ն…
Օրերս թռան, ա՛նց կացա՜ն.
Ախ ու վախով, դարդերով
Սիրտըս կերա՜ն, ա՛նց կացա՜ն։

2_Ոչ ուրախ կյանքից գանգատվում է,միշտ սարսափ է ունեցել և ցեղասպանության վախը արդեն այդ տարիներին զգացել է։

Ո՞ւր կորա՜ն…
Մոտիկներըս ո՞ւր կորա՜ն.
Ինչքան լացի, ձեն ածի`
Ձեն չի տվին, լո՜ւռ կորան։

3֊Այս թվականին ինքը կորցնում է շատ մտավորական ընկերներ որը զոհ են դառնում հայոց ցեղասպանության և տեսնում է շատ մտերիմների և ծանոթների մահը։

Ե՛տ չեկավ…
Գնա՜ց գնա՜ց, ետ չեկավ,
Անկուշտ մահին, սև հողին
Գերի մնաց, ետ չեկավ։

4_Սա էլ նույնպես գրվել է դառը ցեղասպանության օրերին որը տեսնում է շատ մահեր։

Հիմի բացե՜լ են հանդես
Երգիչները իմ անտես
Ջա՜ն, հայրենի՛ ծղրիդներ,
Ո՞վ է արդյոք լսում ձեզ։

5_դիմելով ծղրիդներին որ այսքան հողեր կորցնելուց և զոհեր տալուց հետո ում համար են արդյոք՞ երգում և աշխարհը ոն՞ց այս բոլորը տեսավ և լուռ անցավ։

Whether or not it is reasonable to celebrate New Year in 2021?

As we all know the year ends with the last day of December. We celebrate the new one with great pomp. Everyone has big expectations. The New Year makes everyone happy and to hope to have success some of them in study and some in job. 2020 was not like that it brought many disasters fires ,floods , explosion of Lebanon, deadly virus, quarantine and many other bad things. Because of Covid-19 many people sufferd. Some of them managed to be cured but those people who had health problems unfortunately dead. There were more than 1 miliard dead people even little kids. In Autumn happend the most hurting thing for Armenians the war. The war was a big shock for everyone many victims, voundids, lose of the territories protected at the cost of blood. Some people even can’t find their relatives, their kids. Some of them are found but paralyzed. Some times I think that it’s better than losing.
I am proud of the soldiers who bravely stood on the border and fought. There were volunteers who went to defen the land, but fled in fear … They ran away and left the 18-19-year-old children there alone … It is unlikely that there will be an Armenian on the face of the earth who will be able to celebrate the arrival of 2021 with the same enthusiasm and joy as he did in previous years. And if they visit someone, it will be for condolences. Everyone is waiting with hope and faith before the end of the year that 2021 will be a relatively better and more successful year, but not everyone is going to accept it with open arms.

Օմար Խայամ

Պե՛տք է ապրել դեռ մեկուսի՛, մենավո՛ր,
Որ չքննեմ ձեր լավն ու վատն ամեն օր,
Որ նախ ինձնի՛ց, իմ հոգո՛ւց բան հասկանամ,
Հետո միայն դառնամ մարդկանց դատավոր:

Օմար Խայամն այս քառյակով ցանկանում է մեզ ասել,որ պետք չէ դատել մարդկանց երբ չգիտենք իրենց մասին և ավելի լավ է զբաղվել ինքնաճանանչմամբ։

Հովհաննես Թումանյանի Քառյակ

Լինե՜ր հեռու մի անկյուն,
Լինե՜ր մանկան արդար քուն,
Երազի մեջ երջանիկ,
Հաշտ ու խաղաղ մարդկություն։

Թումանյանի և Խայամի քառյակներում ես տեսնում եմ թե նմանություն և թե տարբերություն։երկուսն էլ ընդհանուր խոսում են աշխարհի ցավի ու դարդի ,նաև շեշտում են աշխարհի անարդար լինելու մասին։
Խայամն ավելի գրում է կյանքի փուչ լինելու և կյանքն վայելելու այս պահին։

Քառյակներից դուրս բերեք որևէ տող՝ ստեղծագործելու համար։

…ու վիշտն աշխարհում հենց քեզ համար է միայն ստեղծված։

Երբ աշխարհին նայենք այս աչքերով,դժվար է լինում ապրելը։Բայց հաճախ մտածում ենք որ 《ինչու՞ հենց ես,դա անարդար է》
@vsemneon Երբեմն գնում ենք դեպի հուսահատություն և երբեմն դեպի անտարբերություն ,և այդ ժամանակ է որ չենք կարող տեսնել իրականությունը։

Ռասուլ Յունան

Ռասուլ Յունանին ծանոթ եմ վաղուց և կարդացել եմ իր պատումները պարսկերենով։ Միշտ իր ստեղծագործությունները եղել են ինձ համար պատկերավոր։
Ռասուլ Յունանի բոլոր ստեղծագործությունները հավանեցի նաև հայերենի թարգմանած,բայց եթե պիտի մեկը առանձնացնեմ 《ոչինչ》 պատումը շատ ազդեցիկ էր։

Ոչինչ

Նրանք ձյունոտ մի օր բաժանվեցին միմյանցից:
Մեկը գնաց դեպի հյուսիս, իսկ մյուսը` դեպի հարավ:
Ձյունը ծածկեց նրանց ոտնահետքերը, ասես երբեք չէին եղել:

《ոչինչ》բանաստեղծությունից ազդված գրեցի այս տողերը

Լսում եմ մի ձայն
Զգում խոնավություն
Այտերս թաց են արդեն
Աղի արցունքներ
Թէ՞ հուշեր

Հայոց լեզու

ԹԵՍՏԻ ՆՄՈՒՇՕՐԻՆԱԿ

1․ Լրացնել տեքստում բաց թողած տառերը.
Լենկթեմուրը ներխուժել էր Հայաստան: Բան բերները նրան հայտնեցին, որ մոտակայքում մի ուխտատեղի կա, որտեղ գտնվում է հայոց յոթ ուտաբեռանոց ադամանդը: Կաղ զավթիչի ախորժակը գրգռվեց. նա արշավեց դեպի սրբավայրը: Բայց հենց մոտեցան վանքին, Լենկթեմուրի զինվորներն սկսեցին ցավերի մեջ գալարվել ու մեռնել: Բռնակալը հասկացավ, որ այն գերբնական զորություն ունի: Առանց հափշտակելու որևէ բան՝ նա հապշտապ հեռացավ:

2․ Ընդգծել այն բառերը, որոնք գրվում են մեծատառով.
ա/ ԲՈԼՈՐ ՀԱՅ ՄԱՆՈՒԿՆԵՐԸ ՍԻՐՈՒՄ ԵՆ ՄԵԾ ԳՐՈՂ ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ ՀԵՔԻԱԹՆԵՐԸ՝ «ՉԱԽՉԱԽ ԹԱԳԱՎՈՐ», «ՔԱՋ ՆԱԶԱՐԸ» ԵՎ ԱՅԼՆ:

բ/ ՓԱՅՏԱԿԱՐԱՆԸ ՄԵԾ ՀԱՅՔԻ ՏԱՍՆՄԵԿԵՐՈՐԴ ՆԱՀԱՆԳՆ ԷՐ ԿՈՒՐ ԵՎ ԵՐԱՍԽ ԳԵՏԵՐԻ ՍՏՈՐԻՆ ՀՈՍԱՆՔԻ ՇՐՋԱՆՈՒՄ:
գ/ ՄԻՋՆԱԴԱՐԻ ՀԱՅ ԻՄԱՍՏԱՍԵՐ ԳՐԻԳՈՐ ՏԱԹԵՎԱՑԻՆ ԾՆՎԵԼ Է ՎԱՅՈՑ ՁՈՐՈՒՄ, ԱՇԱԿԵՐՏԵԼ Է ԿԱՐԿԱՌՈՒՆ ԳԻՏՆԱԿԱՆ, ՈՒՍՈՒՑՉԱՊԵՏ ՀՈՎՀԱՆ ՈՐՈՏՆԵՑՈՒՆ:
դ/ ՀԻՆԱՎՈՒՐՑ ՀԻՇԱՏԱԿՆԵՐՈՎ ՀԱՅՏՆԻ ԱՂԹԱՄԱՐ ԿՂԶԻՆ ՏԱՐԱԾՎՈՒՄ Է ՎԱՆԱ ԼՃԻ ՀԱՐԱՎԱՐԵՎԵԼՅԱՆ ՄԱՍՈՒՄ, ՆՐԱ ԴԻՄԱՑ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՏԱՎՐՈՍ ԼԵՌՆԱՇՂԹԱՅԻ ՄԱՍ ԿԱԶՄՈՂ ԿԱՊՈՒՏԿՈՂ ԼԵՌՆ Է:
ե/ ԳՐԻԳՈՐ ԶՈՀՐԱՊԸ ԿԱՆԳ ԱՌԱՎ ԳՐԱՍԵՂԱՆԻ ՄՈՏ ԵՎ ՀԱՅԱՑՔՆ ՈՒՂՂԵՑ ԷԴԳԱՐ ՇԱՀԻՆԻ «ՓԱՐԻԶՈՒՀԻՆ ԿԱՌՔՈՒՄ» ՆԿԱՐԻՆ ԵՎ ՍԿՍԵՑ ԽՈՐՀԵԼ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՃԱԿԱՏԱԳՐԻ ՄԱՍԻՆ:

3․ Սյունակներից առանձնացնել և կողք կողքի գրել հոմանիշ բառերը (հոմանիշների եռյակ).

  1. պաշտել 1. ապականել 1. ոգեշնչել 2. թևավորել 2. ալեկոծվել 2.մեծարել 3. պղծել 3. երկրպագել 3. վշտակցել 4. ծփալ 4. ցավակցել 4. արատավորել 5. կարեկցել 5.գոտեպնդել 5. ծածանվել
    պաշտել, մեծարել,երկրպագել
    ապականել,պղծել,արատավորել
    ոգեշնչել ,թևավորել,գոտեպնդել
    վշտակցել,ցավակցել,կարեկցել
    ալեկոծվել,ծփալ,ծածանվել

4․ Կազմել տրված գոյականների հոգնակի թիվը.
ոտնաձայն= ոտնաձայներ հեռագիր= հեռագրեր պատմագիր= պատմագրեր հրացան= հրացաններ
կին= կանայք

5․ Ընդգծել ածականի գերադրական աստիճանի օրինակները.

թեթևագույն, ծղոտագույն, վարդագույն, առավելագույն, մոխրագույն, ազնվագույն, ժանգագույն, հազարագույն, լավագույն, գերագույն:

6․ Սյունակներում առանձնացնել որակական և հարաբերական ածականները.

արևելյան, ջանասեր, բարձր, լեռնային, մարդկային, գեղեցիկ, լուսեղեն, օդային, հմուտ, կույր, հավասար, ձրի, հղի, ճաղատ, մերկ, տկլոր, օժանդակ:
ՈՐԱԿԱԿԱՆ ԱԾԱԿԱՆՆԵՐ = ջանասեր, բարձր, գեղեցիկ, հմուտ, հավասար, ձրի, ճաղատ, մերկ, տկլոր, օժանդակ
ՀԱՐԱԲԵՐԱԿԱՆ ԱԾԱԿԱՆՆԵՐ = արևելյան, լեռնային, մարդկային, լուսեղեն, օդային

7․ Ո՞ր նախադասության մեջ հատուկ անվան գրության սխալ կա․
1․ Մխիթար Հերացին գիտական և բժշկական գործունեություն է ծավալել կաթողիկոսանիստ Հռոմկլա ամրոցում։
2․ Մեր պատկերասրահում է գտնվում Հովհաննես Այվազովսկու «Նոյն իջնում է Արարատից» կտավը։
3․Երուսաղեմի մատենադարանում են գտնվում հայկական ձեռագիր շատ մատյաններ։
4․ Մեծ Հայքի նշանավոր նահանգներից է փոքր Սյունիքը կամ Արցախը։

8․ Տրված թվականները գրել բառերով. 910Ինը հարյուր տաս
Հազար ութ հարյուր իննսուն ինը = 1899
Մեկ միլիոն վեց հարյուր հազար հինգ
Քսանհինգ = 1600005
XXV = Ինը հարյուր տաս
Վաթսունմեկերորդ = 61-րդ

9․ Կազմել նախադասություն՝ չխախտելով տրված բառերի հերթականությունը.

ա․ Մութ, գիշեր, խորհրդավոր, լռություն, խախտել, միայն, եղեգներ, խշշոց: Մութ գիշերի խորհրդավոր լռությունը խախտում էր միայն եղեգների խշշոցը։
բ․ Աննա, անհանգիստ, սիրտ, թպրտալ, անորոշ, հուզմունք, ու, երջանկություն:
Աննայի անհանգիստ սիրտը թպրտում էր անորոշ հուզմունքից ու երջանկությունից։
գ․ Հանկարծ, անծանոթ, գեղեցկուհի, հայացք, պատահմամբ, հանդիպել, Հունանյան, հայացքին: Հանկարծ անծանոթ գեղեցկուհու հայացքը հանդիպեց Հունանյանի հայացքին։
դ․ Գյուղ, աղբյուր, մոտ, թխկի, տակ, միայնակ, կանգնել, Մարան: Գյուղի աղբյուրի մոտի թխկիյի տակ, միայնակ կանգնել էր Մարան
ե․ Մասիս, գագաթ, փայլփլել, ոսկեվառ, շող, որոնք, աչք, շլացնել:
Մասիսի գագաթը փայլփլում էր ոսկեվառ շողերով որոնք աչք էին շլացնում։

Հայոց լեզու

ԹԵՍՏԻ ՆՄՈՒՇՕՐԻՆԱԿ

1․ Լրացնել տեքստում բաց թողած տառերը.
Լենկթեմուրը ներխուժել էր Հայաստան: Բան բերները նրան հայտնեցին, որ մոտակայքում մի ուխտատեղի կա, որտեղ գտնվում է հայոց յոթ ուտաբեռանոց ադամանդը: Կաղ զավթիչի ախորժակը գրգռվեց. նա արշավեց դեպի սրբավայրը: Բայց հենց մոտեցան վանքին, Լենկթեմուրի զինվորներն սկսեցին ցավերի մեջ գալարվել ու մեռնել: Բռնակալը հասկացավ, որ այն գերբնական զորություն ունի: Առանց հափշտակելու որևէ բան՝ նա հապշտապ հեռացավ:

2․ Ընդգծել այն բառերը, որոնք գրվում են մեծատառով.
ա/ ԲՈԼՈՐ ՀԱՅ ՄԱՆՈՒԿՆԵՐԸ ՍԻՐՈՒՄ ԵՆ ՄԵԾ ԳՐՈՂ ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ ՀԵՔԻԱԹՆԵՐԸ՝ «ՉԱԽՉԱԽ ԹԱԳԱՎՈՐ», «ՔԱՋ ՆԱԶԱՐԸ» ԵՎ ԱՅԼՆ:

բ/ ՓԱՅՏԱԿԱՐԱՆԸ ՄԵԾ ՀԱՅՔԻ ՏԱՍՆՄԵԿԵՐՈՐԴ ՆԱՀԱՆԳՆ ԷՐ ԿՈՒՐ ԵՎ ԵՐԱՍԽ ԳԵՏԵՐԻ ՍՏՈՐԻՆ ՀՈՍԱՆՔԻ ՇՐՋԱՆՈՒՄ:
գ/ ՄԻՋՆԱԴԱՐԻ ՀԱՅ ԻՄԱՍՏԱՍԵՐ ԳՐԻԳՈՐ ՏԱԹԵՎԱՑԻՆ ԾՆՎԵԼ Է ՎԱՅՈՑ ՁՈՐՈՒՄ, ԱՇԱԿԵՐՏԵԼ Է ԿԱՐԿԱՌՈՒՆ ԳԻՏՆԱԿԱՆ, ՈՒՍՈՒՑՉԱՊԵՏ ՀՈՎՀԱՆ ՈՐՈՏՆԵՑՈՒՆ:
դ/ ՀԻՆԱՎՈՒՐՑ ՀԻՇԱՏԱԿՆԵՐՈՎ ՀԱՅՏՆԻ ԱՂԹԱՄԱՐ ԿՂԶԻՆ ՏԱՐԱԾՎՈՒՄ Է ՎԱՆԱ ԼՃԻ ՀԱՐԱՎԱՐԵՎԵԼՅԱՆ ՄԱՍՈՒՄ, ՆՐԱ ԴԻՄԱՑ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՏԱՎՐՈՍ ԼԵՌՆԱՇՂԹԱՅԻ ՄԱՍ ԿԱԶՄՈՂ ԿԱՊՈՒՏԿՈՂ ԼԵՌՆ Է:
ե/ ԳՐԻԳՈՐ ԶՈՀՐԱՊԸ ԿԱՆԳ ԱՌԱՎ ԳՐԱՍԵՂԱՆԻ ՄՈՏ ԵՎ ՀԱՅԱՑՔՆ ՈՒՂՂԵՑ ԷԴԳԱՐ ՇԱՀԻՆԻ «ՓԱՐԻԶՈՒՀԻՆ ԿԱՌՔՈՒՄ» ՆԿԱՐԻՆ ԵՎ ՍԿՍԵՑ ԽՈՐՀԵԼ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՃԱԿԱՏԱԳՐԻ ՄԱՍԻՆ:

3․ Սյունակներից առանձնացնել և կողք կողքի գրել հոմանիշ բառերը (հոմանիշների եռյակ).

  1. պաշտել 1. ապականել 1. ոգեշնչել 2. թևավորել 2. ալեկոծվել 2.մեծարել 3. պղծել 3. երկրպագել 3. վշտակցել 4. ծփալ 4. ցավակցել 4. արատավորել 5. կարեկցել 5.գոտեպնդել 5. ծածանվել
    պաշտել, մեծարել,երկրպագել
    ապականել,պղծել,արատավորել
    ոգեշնչել ,թևավորել,գոտեպնդել
    վշտակցել,ցավակցել,կարեկցել
    ալեկոծվել,ծփալ,ծածանվել

4․ Կազմել տրված գոյականների հոգնակի թիվը.
ոտնաձայն= ոտնաձայներ հեռագիր= հեռագրեր պատմագիր= պատմագրեր հրացան= հրացաններ
կին= կանայք

5․ Ընդգծել ածականի գերադրական աստիճանի օրինակները.

թեթևագույն, ծղոտագույն, վարդագույն, առավելագույն, մոխրագույն, ազնվագույն, ժանգագույն, հազարագույն, լավագույն, գերագույն:

6․ Սյունակներում առանձնացնել որակական և հարաբերական ածականները.

արևելյան, ջանասեր, բարձր, լեռնային, մարդկային, գեղեցիկ, լուսեղեն, օդային, հմուտ, կույր, հավասար, ձրի, հղի, ճաղատ, մերկ, տկլոր, օժանդակ:
ՈՐԱԿԱԿԱՆ ԱԾԱԿԱՆՆԵՐ = ջանասեր, բարձր, գեղեցիկ, հմուտ, հավասար, ձրի, ճաղատ, մերկ, տկլոր, օժանդակ
ՀԱՐԱԲԵՐԱԿԱՆ ԱԾԱԿԱՆՆԵՐ = արևելյան, լեռնային, մարդկային, լուսեղեն, օդային

7․ Ո՞ր նախադասության մեջ հատուկ անվան գրության սխալ կա․
1․ Մխիթար Հերացին գիտական և բժշկական գործունեություն է ծավալել կաթողիկոսանիստ Հռոմկլա ամրոցում։
2․ Մեր պատկերասրահում է գտնվում Հովհաննես Այվազովսկու «Նոյն իջնում է Արարատից» կտավը։
3․Երուսաղեմի մատենադարանում են գտնվում հայկական ձեռագիր շատ մատյաններ։
4․ Մեծ Հայքի նշանավոր նահանգներից է փոքր Սյունիքը կամ Արցախը։

8․ Տրված թվականները գրել բառերով. 910Ինը հարյուր տաս
Հազար ութ հարյուր իննսուն ինը = 1899
Մեկ միլիոն վեց հարյուր հազար հինգ
Քսանհինգ = 1600005
XXV = Ինը հարյուր տաս
Վաթսունմեկերորդ = 61-րդ

9․ Կազմել նախադասություն՝ չխախտելով տրված բառերի հերթականությունը.

ա․ Մութ, գիշեր, խորհրդավոր, լռություն, խախտել, միայն, եղեգներ, խշշոց: Մութ գիշերի խորհրդավոր լռությունը խախտում էր միայն եղեգների խշշոցը։
բ․ Աննա, անհանգիստ, սիրտ, թպրտալ, անորոշ, հուզմունք, ու, երջանկություն:
Աննայի անհանգիստ սիրտը թպրտում էր անորոշ հուզմունքից ու երջանկությունից։
գ․ Հանկարծ, անծանոթ, գեղեցկուհի, հայացք, պատահմամբ, հանդիպել, Հունանյան, հայացքին: Հանկարծ անծանոթ գեղեցկուհու հայացքը հանդիպեց Հունանյանի հայացքին։
դ․ Գյուղ, աղբյուր, մոտ, թխկի, տակ, միայնակ, կանգնել, Մարան: Գյուղի աղբյուրի մոտի թխկիյի տակ, միայնակ կանգնել էր Մարան
ե․ Մասիս, գագաթ, փայլփլել, ոսկեվառ, շող, որոնք, աչք, շլացնել:
Մասիսի գագաթը փայլփլում էր ոսկեվառ շողերով որոնք աչք էին շլացնում։

Սան Ստեֆանոյի պայմ.


  1. ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՀԱՐՑԻ ՄԻՋԱԶԳԱՅՆԱՑՈՒՄԸ
  2. Բալկանյան ժողովուրդների ազգային-ազատագրական շարժումների վերելքը եւ Մերձավոր Արեւելքում միջազգային հակասությունների սրումը 1877-1878թթ. հանգեցրին հերթական ռուս-թուրքական պատերազմի: Ռուսաստանը հանդես եկավ բալկանյան քրիստոնյա ժողովուրդների պաշտպանությամբ, որպեսզի ուժեղացնի իր ազդեցությունը Բալկաններում եւ Սեւ ծովի ավազանում: 1876թ. դեկտեմբերին Ռուսաստանի նախաձեռնությամբ Կ. Պոլսում մեծ տերությունների դեսպանները սուլթանին ներկայացրին մի նախագիծ, որով Բուլղարիային, Բոսնիային ու Հերցոգովինային տրվելու էր ինքնավարություն: Սակայն սուլթանը հրաժարվեց ընդունել այդ նախագիծը: Դա պատրվակ դարձնելով` Ռուսաստանը 1877թ. ապրիլի 12- ին պատերազմ հայտարարեց Թուրքիային: Ռուսական բանակը Բալկաններում ջախջախեց թուրքերին, 1878թ. հունվարի 8-ին գրավեց Ադրիանապոլիսը եւ շարժվեց Կ. Պոլսի ուղղությամբ: Կովկասյան ճակատում նույնպես հաջողությունը ռուսների կողմն էր: Նրանք գրավեցին Բայազետը, Արդահանը, Կարսը, Էրզրումը եւ ազատագրեցին Արեւմտյան Հայաստանի մեծ մասը: Նման պայմաններում սուլթանը ստիպված էր զինադադար խնդրել:
  3. Կովկասյան ռազմաճակատում ռուսական բանակը գլխավորում էին մի շարք հայ գեներալներՄիքայել Լորիս- Մելիքովը, Գրիգոր Լորիս-Մելիքովը, Արշակ Տեր-Ղուկասովը, Հովհաննես Լազարեւը, Բեհբութ Շելկովնիկովը, Հակոբ Ալխազովը, Ստեփան Քիշմիշեւը: Այս իրողությունն արեւմտահայերի կողմից ընկալվում էր որպես ռուսահայերի կողմից ուղարկված օգնություն: Ռուսական զենքի փայլուն հաղթանակներն արեւմտահայերի գիտակցության մեջ ամրապնդեցին այն գաղափարը, որ Ռուսաստանի օգնությամբ կարող են ազատագրվել թուրքական լծից: Այդ էր պատճառը, որ արեւմտահայերը ռուսական բանակին ցույց տվեցին ռազմական, նյութական ու բարոյական մեծ աջակցություն: Թուրքական բռնապետությունից ազատագրվելու հույսով ռուսական բանակին էին միացել ավելի քան 40.000 հայ կամավորներ:
  4. Ցավոք, դեպքերը զարգացան ոչ հայ ժողովրդի օգտին, իսկ պատերազմից հետո արեւմտահայերի համար սկիզբ առավ աղետալի ժամանակաշրջան: Հայ ժողովրդի ազատագրության ճանապարհին հայտնվեց անհաղթահարելի խոչընդոտ` մեծ տերությունների հակասությունները: Անգլիան չէր կարող թույլ տալ Հայաստանի գրավումը Ռուսաստանի կողմից, քանի որ դրանով վերջինիս առջեւ կբացվեին Մերձավոր Արեւելք եւ Հնդկաստան տանող ճանապարհները: Ուստի Անգլիան ամեն ինչ արեց, որպեսզի Ռուսաստանը հրաժարվի Հայաստանում գրաված տարածքներից:
  5. Սան Ստեֆանոյի պայմանագրի Ստորագրումը 1877 թ-ի ապրիլին սկսված ռուս-թուրքական պատերազմի ավարտին՝ 1878 թ-ի փետրվարի 19-ին, Սան Ստեֆանո ծովափնյա ավանում, հայ մեծահարուստ Առաքել Դադյանի ամառանոցում հաշտության պայմանագիր կնքվեց Ռուսաստանի եւ Թուրքիայի միջեւ: Սան-Ստեֆանոյի պայմանագիրը բաղկացած էր 29 հոդվածից, որի 16-րդ կետը վերաբերում էր հայերին: Նրանում ասվում էր. «Հաշվի առնելով, որ ռուսական զորքերի դուրսբերումը Հայաստանից կարող է առիթ տալ բախումների և բարդությունների, Բարձր Դուռը (Թուրքիան) պարտավորվում է հայաբնակ մարզերում անհապաղ կենսագործել բարենորոգումներ և ապահովել հայերի անվտանգությունը քրդերից ու չերքեզներից»:
  6. Բարենորոգումները պետք է կատարվեին 6 ամսվա ընթացքում, մինչև ռուսական զորքերի դուրսբերումը, և դրանց մասին թուրքերը պետք է հաշվետու լինեին ռուսական կողմին:Թուրքիան պարտավորվում էր Ռուսաստանին վճարել 1410մլն. ռ. ռազմատուգանք,որի մեծ մասը (1100 մլն ռ.) փոխանակվում էր տարածքային զիջումներով, քանի որ Թուրքիան անկարող էր վճարել հսկա ռազմատուգանք, Ռուսաստանին էին անցնում Կարսը, Արդահանը, Բաթումը, Բայազետը: 16-րդ հոդվածը ոգևորեց հայությանը: Այնտեղ առաջին անգամ օգտագործվում էր Հայաստան անվանումը, և Թուրքիան խոստովանում էր, որ իր տարածքում կան հայաբնակ մարզեր: Ըստ 25-րդ հոդվածի, ռուսական զորքը դուրս էր բերվելու 6 ամսում, եթե իրագործվեին այդ բարենորոգումները:
  7. Այդպես սկզբնավորվեց Հայկական հարցի դիվանագիտական պատմությունը: Սուլթան Աբդուլ Համիդ II-ը, հասկանալով Հայկական հարցի դերը մեծ տերությունների քաղաքականության մեջ, որոշեց յուրովի լուծել Հայկական հարցը՝ Արևմտյան Հայաստանում և Օսմանյան կայսրության հայաբնակ վայրերում կազմակերպելով հայերի զանգվածային ջարդեր, որոնց զոհ դարձավ ավելի քան 300 հզ. մարդ:
  8. 1895 թ-ի մայիսի 11-ին Կոստանդնուպոլսում Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի և Ռուսաստանի դեսպանները օսմանյան կառավարությանը ներկայացրին հայկական Վան, Էրզրում, Բիթլիս, Դիարբեքիր, Սվաս և Խարբերդ նահանգներում բարենորոգումների շատ չափավոր ծրագիր, որը կոչվեց Մայիսյան: Չնայած սուլթանական կառավարությունն ընդունեց այդ ծրագիրը, բայց չիրագործեց: Ավելին՝ 1908 թ-ի երիտթուրքական հեղաշրջումից հետո կայսրության նորաթուխ ղեկավարությունը որդեգրեց նույն՝ պանթուրքիզմի ծրագիրը, և 1909 թ-ի ապրիլին իրագործեց կիլիկիահայության (հատկապես` Ադանայի) կոտորածը, որին զոհ գնաց ավելի քան 30 հզ. մարդ:
  9. 1914 թ-ի հունվարի 26-ին Ռուսաստանի գործուն մասնակցությամբ կնքված նոր պայմանագրով՝ երիտթուրքական կառավարությունը պարտավորվում էր բարենորոգումներ իրականացնել Արևմտյան Հայաստանում, սակայն բռնկված Առաջին աշխարհամարտը (1914–18 թթ.) ի չիք դարձրեց նաև այդ ծրագիրը: Երիտթուրքերը, պատերազմի մեջ մտնելով Գերմանիայի կողմից և օգտվելով պատերազմական իրավիճակից, մերձճակատային շրջաններից հայերին տեղահանելու պատրվակով կազմակերպեցին ու իրականացրին ավելի քան 1,5 մլն հայերի բռնագաղթն ու կոտորածը: Արևմտյան Հայաստանը գրեթե ամբողջովին զրկվեց բնիկ ազգաբնակչությունից, Կիլիկիան հայաթափվեց:
  10. Բեռլինի կոնգրես (1878) Բեռլինի կոնգրես, 1878թ. հունիսի 1-ից (հունիսի 13) առ հուլիսի 1- ը (13) կայացած միջազգային կոնգրես, որը Մեծ Բրիտանիայի և Ավստրո-Հունգարիայի ջանքերի արդյունքում հրավիրվել էր Սան- Ստեֆանոյի պայմանագրի վերանայման նպատակով Բեռլինում։ Մասնակից պետություններն էին՝ Ռուսաստանը, Օսմանյան կայսրությունը, Անգլիան, Ավստրո-Հունգարիան, Ֆրանսիան, Իտալիան և Գերմանիան։ Կոնգրեսն ավարտվել է փաստաթղթի ընդունմամբ, որը պատմության մեջ մտել է Բառլինի դաշնադրություն (տրակտատ) անունով։ Կոնգրեսի արդյունքներից մեկն այն էր, որ Արևմտյան Հայաստանի հարցը միջազգային դիվանագիտության մեջ մտավ որպես «Հայկական հարց»։
  11. Բեռլինի դաշնադրությունում Սան-Ստեֆանոյի պայմանագրի 16-րդ հոդվածի փոխարեն մտցվել է նոր հոդված՝ 61-րդը, որտեղ ասված էր հետևյալը. «Բարձր Դուռը հանձն է առնում հայաբնակ վայրերում անհապաղ իրագործել տեղական պահանջներից բխող բարեփոխումներ և ապահովել հայերի անվտանգությունը քրդերից ու չերքեզներից։ Այդ նպատակով ձեռնարկված միջոցառումների մասին նա պարտավոր է պարբերաբար հաղորդել պետություններին, որոնք պետք է հսկեն դրանց գործադրությունը»։ Սակայն այդ հոդվածի իրագործման հսկողությունը դրվում էր վեհաժողովի մասնակից բոլոր պետությունների վրա, ինչը վերջիններիս հնարավորություն էր տալիս միջամտելու Թուրքիայի ներքին գործերին։
  12. Վեհաժողովը պարտավորեցնում էր Ռուսաստանին իր զորքերն անհապաղ դուրս բերել գրավված տարածքներից և ոչ մի երաշխիք չէր տալիս 61-րդ հոդվածի կենսագործման համար։ Բացի այդ, «Հայաստան» բառը փոխարինվում էր «Հայկական մարզեր» և «Հայաբնակ վայրեր» բառակապակցություններով։ Այսինքն՝ օսմանյան կողմն ազատվում էր այդ երկրամասը հայերի հայրենիք ընդունելու Սան-Ստեֆանոյի պայմանագրի ձևակերպումից։ Ռուսաստանին էր անցնում Կարսի մարզը, իսկ Ալաշկերտն ու Բայազետը հանձնվում էին Թուրքիային։
  13. «Քանի դեռ Հայկական հարցը լուծված չէ, այն շարունակ, ինչպես դամոկլյան սուր, կճոճվի Թուրքիայի գլխավերևում, մինչև վերջապես ասիական Թուրքիայի համար կդառնա նույնը, ինչ Հունական կամ Բուլղարական հարցն է եղել եվրոպական Թուրքիայի համար»: Յոհաննես Լեփսիուս, գերմանացի հոգևորական և հասարակական գործիչ

ARMENIAN WEDDING TRADITIONS

We at Harsanik are obsessed with all things wedding, but our favorite part of weddings are the traditions that couples choose to incorporate on their big day. As Armenians, we have so many beautiful wedding traditions to choose from. One of our favorite Armenian wedding traditions is the blocking of the doorway that is done by family members on the bride’s side as the bride and groom are exiting the bride’s house.

Typically a male family member from the bride’s side will block the door and insist on getting paid in order to allow the bride to leave her family’s home. Often times this role of the “bouncer” is done by the bride’s brother, cousin, or younger male relative. Sometimes there is only one bouncer and other times there are a few who partner together to get the job done. Often times the bouncer holds a sword to block the doorway.

As for who pays up, it’s dependent on the family. Sometimes the groom will pay off the bouncer, other times it’s the “kavor” (bestman), and other times it’s another family member from the groom’s side. And how much do these bouncers expect to get paid? Well, it’s really up to the bouncer to decide! It’s customary for the first offer to be a smaller amount, and for the bouncer to reject it (you’ll often see this captured in videos with the bouncer shaking his head no). The next higher offer sometimes satisfies the bouncer. Otherwise, other members of the groom’s family, including the groom’s father step in and offer more cash to make the deal go through. Most families have a lot of fun with this tradition and personalize it to make it their own.